|
Yazar Ece Yücel
|
|
Sali, 26 Agustos 2008 |
|
Seni kirpiklerimden bile çok sevdim; dedim ona. O elbette anlamadı..
Anlattım uzun uzun; Sevdiği adamın gömlek cebinde yaşamak ister bir kadın. O kadar kıvrılmak o kadar küçülmek o kadar sokulmak ona. Kuytu,küçük sıcak. Kalbine yakın. Başını kalbine yaslar. Atışıyla uyur uyanır. O kadar savunmasız o kadar güvende Sudan kaçan kedi yavrusu gibi onu tutan kucağa gömülmek ister kadın, sığınmak. Erkekler genelde kedi sevmez.
Gömlek cebinde kaleminin yerinde olmak ister. Komik değil mi kadınından yakın tutması bir kalemi Kimi zaman kadın o kalemi alıp saplamak ister kalbine adamının
Adının tadını özler kadın erkeğinin Bu yüzden sayıklamak ister onu sık sık Ve kabul ettim: Beni sevMEdiğini söyleme hakkına sahipsin ve lüksüne ama benim sevgimle alay etme cüretini gösterme. Etti.
Zır Zır zır çocuk gibi başka bildiğin yok dedi. Ne olacak seni sevsem buraya mı geleceksin ? evlenecek miyiz? Senin için oraya dönerim mi sandın dedi. Sustum. Cevabım yoktu çünki ben; gel dese ona giderdim.
Umut yoksa gidiyorum dedim. Gidiyor ve ağlıyor musun diye sordu. Gidiyorum dedim. Git dedi. Ağlıyordum. Ama itiraf etmedim. Gururumun mu gücümün mü son kırıntılarıyla itiraf etmedim; bilmiyorum. Belki de aptallıktı.
Canım acıyor . Bu yüzden şimdi ben ona diyorum ki:
Şimdi ben Kul olmanın özgürlüğünü yaşıyorum Eksikliğimi kutluyor ve doyasıya günah işliyorum Lanetliyorum seni Azize olmayı bıraktım
Nefret etme hakkımı kullanıyorum Affetmek sadece Tanrı'nın lütfu Ben asla affetmeme hakkımı kullanıyorum Aciz, duygularına yenik; insan gibi
Küfrediyorum bela okuyorum Soyuna sopuna Ve sen artık benim o olgun küçükhanım olmadığımı gördüğün her an Ve ben o nezaketin sahteliğini bıraktığım her an Asla kabullenemeyecek bir kadın olduğumu anlıyorsun değil mi?
Yorgun düşürdü bu parçalanma Çığlık çığlığa ağladım sessizce Görmedi gözüm hiçbir şeyi Ellerimle paramparça ettim hepsini Eğreti bir melodi çalarken o çok sevdiğim müzik kutusu ben kırık balerinini alıp koluma sapladım Kan aktıkça gözlerim kapandı Tek gördüğüm altımda uzanan ve dibine vurmak için yalvardığım sonsuza dek düştüğüm kuyu
Zaman herşeyin celladı O da kötü bir şaka olarak kalacak hafızamda ya da bir “deja vu” sadece
Yaşananlar da aşk kadar anlamsız işte leydim…
Ece Yücel
|
yorumlar
Henüz yorum eklenmedi - İlk yorumu siz yapabilirsiniz... |
Sayfa 1 de 0 ( 0 yorumlar )
Yorum eklemek için üye olmalısınız. Üye iseniz lütfen giriş yapın