Kişisel başarı ve aşk böceklerinin en sevdiği öğüt.

Kendimden başka ne olabilirim, saçmalama demeyin.
Farklı sorayım. Kendiniz olmanıza izin verildi mi?
Bir kedi, bir taş, Pamuk Prenses … kendi olarak varolabilirler ya biz?
Hepimiz kendimiz olsaydık böyle bir öğüt uydurulmazdı.
Kendi olmak işe yarasaydı ya da buna izin verilseydi böyle bir öğüt uydurulmazdı.
İmaj danışmanlığı mesleği de olmazdı. Ya da Külkedisi masalı ….
“kendim olmayı seçtim seçeli, öğrendim vedalar etmeyi” diye de bir şarkı yapılmazdı.
Bu ara bu şarkıya taktım, şarkı Hande Yener’in söyleyen Harun Kolçak.

Kendi olmak çok kolay hem de çok zor. Toplum içinde yaşadığımız için kendi olma özgürlüklerimiz de sınırlı. Bunun içinde geğirmek, çıplak dolaşmak gibi uç veya iğrenç kendi olma halleri yok tabii.
Sevilmek ve benimsenmek için sürekli nabza göre verdiğimiz şerbetlerden bahsediyorum. Henüz kimse benim nabzıma göre şerbet vermedi.
Alttan al, güleryüzlü ol _örneğin iş yerindeki sinir bozucu rakibinize bile_, Tanrım sevmediği biriyle çalışmak zaten zulüm, sen uy, uyumlu olan sen ol heryerde sevilirsin…

Bazen sinir hastası olmamak için mevcut tüm dişlerimi gözlerimde deli bir ifadeyle gösterdiğim olmuyor değil. Not: annem bunun gülümseme sayılmayacağını söyledi.

Ben kendinden başka davranamayan insanlardanım. Kendim olmamayı beceremiyorum. Yüzüm ruhumun prospektüsü gibi. Ne düşündüğümü ne hissettiğimi hemen anlarsınız.
Hayatım koca bir porselen dükkanı .. ben de o film. Şaşı, obez ve panik atak bir fil ama.

Satranç da oynayamam. Yazı yazarken bile müsvette yapmam. Tezimi bile öyle yapmıştım.
Yani şimdi atacağım adımın bir sonrakinde neye malolacağını ve dolayısıyla o şunu dediğinde benim ne diyeceğimi de bilmiyorum.
Bunu planlayamam, taktik yapamam, planlayarak yaşamanın da çok sıkıcı olduğunu düşünüyorum. Sürpriz olsun herşey
Ben beni ben olarak kabul edecek hayatı arıyorum.
Ama hep yanlış yerde
        Yanlış zamanda
        Yanlış insanla
            Yanlış sözcüklerleyim.