Ne bu şimdi diyorsunuzdur?

“Güzide Görülesi Şehirler Rehberim” benim genç kızlık dönemimden bu tarafa aldığım tüm gezi dergileri ve diğer yazılı ve sözlü yayın organlarından takip ederek oluşturduğum “Ölmeden Önce Gidilecek”, “Evlenmeden Önce Görülecek”, “Gün Batımında Ölesiye İçilecek”, “Kaldırımları Arşınlanacak”, “Sokaklarında Kaybolunacak”, “Şu Önemli Ivır Zıvırları Alınıp Getirilecek”, “Eşe Dosta Şu Yönleri Anlatılacak” diye kategorize ettiğim ülke veya şehirlerin alfabetik sıraya dizilmemiş, ama bendeki önem ve merak sırasına göre öylece zihnimde serpiştirilivermiş bir hali. Yani elde yazılı bir doküman mevcut değil! Bu rehber hem hayali, hem de bir o kadar gerçek ve mürekkeple yazılmış harflerden öte imgelerle var olan benim biricik ve en önemli varlığım.

İşte bu rehberimin en önemli şehri Prag’taydım birkaç hafta önce, 3 yıl önceki ilk seyahatimden sonra ikinci defa. “Altın Şehir”, “Yüzlerce Kulenin Şehri” ya da “Doğunun Paris’i” olarak tüm tarih ve gezi kitaplarında kendisinden övgüyle bahsedilen, zamanında en severek okuduğum yazar olan Kafka’nın, ünlü astrolog Kepler’in, Einstein’in, dinlemekten hiç sıkılmadığım Mozart’ın, Dvorak’ın doğdukları ya da yaşamlarının uzunca bir süresini geçirdikleri memleket olarak da bende yer eden bu şehire bir defa daha hayran kaldım ben. Bu defa yalnız değildim, annem ve kız arkadaşlarım vardı yanımda. Hep hayalini kurduğum şeylerden birinin daha üzerine kalın bir çizgi çekmiş ve yanına OK (Tamamdır) yazabilmiştim: Anne kuş ile Avrupa seyahati.

Prag’a giderken bir masal dünyasında yolculuğa çıkacağımızı ben biliyordum; ama bizimkilere sürpriz oldu. Sanatla, tarihle, mimariyle, müzikle, resim veya fotoğrafla ilginiz varsa sizin için tüm bunları bünyesinde barındırabilen ve tam ölçüsünde size sunabilen bir şehir Prag. Hem eğlenir, hem gezer, hem öğrenir, hem ruhunuzu dinlendirirsiniz. Diğer ruh dinlendirme seanslarından farklı olarak dinlenen ruhunuza ve bayram eden gözlerinize karşılık şişmiş ve sızlayan ayaklarınız, sizi iki büklüm hale sokan belinizle baş başa da kalabilirsiniz. Ama ne demişler, haliyle “Her nimetin bir külfeti oluyor”!

Şimdi de sevemeyeceğinizi düşündüğüm şeyler üzerinden gidelim, kısacık da olsa:
• Çek  garsonları veya satıcıları. Kesinlikle karşılaştığım en aksi ve kaba, sizinle ilgilenmeleri için neredeyse yalvar yakar olduğunuz, ukala bir insan nesli var burada. Bir restoranda bir hatun o kadar ilgilendi ve kibar davrandı ki bana hatunu durdurup “Buralı değilsiniz değil mi?” dedim. (Hatun Slovakmış)
• Amerikada her köşebaşında görmeye alıştığımız sosisli ve sandwich büfeleri var burada da. Lakin, boyutlarını ve renklerini tarif edemeyeceğim, inanılmaz kötü kokan sosislilerin bulunduğu mekanlardan geçemeyeceğinize bahse girerim.
• Kullandıkları yağ her ne ise oldukça ağır geldi bize. Mesela en basitinden patates kızartması bile yiyemedik bir restoranda, o kadar ağır kokuyordu ki!

Gidilebilecek en uygun ayların Mayıs-Haziran ile Eylül olduğu söylenen Prag’a en kısa zamanda gitmenizi ve benim yerime de bir bardak siyah bira içmenizi önermekten başka yapacak ve yazacak bir şeyim kalmadı Bon Voyage!